Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego o spotkaniu w Asyżu

5 lipca 2011 | Aktualności

kard. Tauran wyjaśnia sens spotkania międzyreligijnego

"W artykule na temat zbliżającej się 25. rocznicy historycznego spotkania w mieście św. Franciszka w 1986 r. przypomina, że błogosławiony Jan Paweł II zwołał tam jeszcze dwa inne spotkania: dzień modlitwy o pokój na Bałkanach (23 stycznia 1994) i dzień modlitwy o pokój na świecie (24 stycznia 2002). Tegoroczne spotkanie, którego inicjatorem jest Benedykt XVI, będzie okazją do uczczenia wszystkich tych trzech wydarzeń - podkreśla kard. Tauran.

Przypomina on przy okazji, że dialog międzyreligijny, który jest jednym z ich głównych elementów, „to nie rozmowa przywódców religijnych czy wiernych różnych wyznań; to nie rokowania w stylu dyplomatycznym, to nie teren przetargów, a tym bardziej kompromisów; jego motywacją nie są interesy polityczne czy społeczne; nie ma on na celu podkreślenia różnic ani zamazania ich; nie zmierza do stworzenia globalnej religii, która byłaby do przyjęcia dla wszystkich; nie podejmuje się go jedynie z osobistej inicjatywy ani jako hobby; nie ulega pokusie dwuznaczności pojęć i słów”.

Prawdziwy dialog - podkreśla francuski purpurat - „to przestrzeń dla wzajemnego świadectwa pomiędzy wiernymi należącymi do odmiennych religii, ażeby poznać bardziej i lepiej religię drugiego oraz postawy etyczne, jakie z niej wypływają. Pozwala to zarazem na skorygowanie błędnych pojęć i przezwyciężenie uprzedzeń i stereotypów, dotyczących osób i społeczności. Chodzi o poznanie drugiego takim, jaki jest, a więc jakim ma prawo być postrzegany, a nie jakim się go przedstawia ani tym bardziej, jakim chce się go widzieć. Bezpośrednie i obiektywne poznanie drugiego umacnia wzajemny szacunek, zrozumienie, zaufanie i przyjaźń”


http://kosciol.wiara.pl/doc/896237.Po-co-spotkanie-w-Asyzu

a. mE.


pobierz artykuł jako PDF

| komentarzy: 1

| odsłon: 687

|

 



Musisz być zalogowany i zweryfikowany by dodawać komentarze.


| 2011-07-06 01:41:09
"Prawdziwy dialog - podkreśla francuski purpurat - „to przestrzeń dla wzajemnego świadectwa pomiędzy wiernymi należącymi do odmiennych religii, ażeby poznać bardziej i lepiej religię drugiego oraz postawy etyczne, jakie z niej wypływają. Pozwala to zarazem na skorygowanie błędnych pojęć i przezwyciężenie uprzedzeń i stereotypów" - jaką watość ma dla katolika (wyznawcy jedynej prawdziwej religii) świadectwo innowiercy lub heretyka. Prawidłowa odpowiedź: zerową. Jakie błędne pojęcia powinne byc skorygowane tego już Eminencja nie raczył wskazać. Za to jest posoborowa, modernistyczna mentalność i próba syntezy prawdy z błędem.









RSSRSS FacebookFACEBOOK COPYRIGHT © 2011 KONSERWATYZM.PL