W przeciwieństwie do dzisiejszych środowisk, zwłaszcza
młodego pokolenia, odwołujących się do dziedzictwa i spuścizny Ruchu
Narodowego, były one pieczołowicie pielęgnowane przez wszystkie pokolenia
niegdysiejszych narodowców. Obecnie w wyniku wymordowania elit, luki
pokoleniowej oraz braku ciągłości myśli politycznej estetyczne tradycje
największego w przedwojennej Polsce obozu politycznego jakim niewątpliwie był
Obóz Narodowy są zapominane i wydają się odchodzić do lamusa historii.
1). SALUTO ROMANO i
„CZOŁEM WIELKIEJ POLSCE” TRADYCYJNYM POZDROWIENIEM POLSKICH NARODOWCÓW – Przedwojenni polscy narodowcy
pozdrawiali się podniesieniem prawej ręki z zawołaniem „Czołem!” lub „Czołem
Wielkiej Polsce!”. Zawołania tego często także używano bez podniesionej
prawicy. W Polsce tzw. rzymskie pozdrowienie pojawiło się około 1927 r. wśród
działaczy Obozu Wielkiej Polski, a w późniejszych latach było powszechnie
używane w Stronnictwie Narodowym, Młodzieży Wszechpolskiej i Obozie
Narodowo-Radykalnym. W latach trzydziestych prawica narodowa nie dostrzegała w
tym geście żadnego związku z wzorcami niemieckiego narodowego socjalizmu, gdyż
te były przez nią z założenia odrzucane i potępiane jako antypolskie i
antykatolickie. Obecnie, na skutek doświadczeń II wojny światowej, pozdrowienie
to często bywa błędnie utożsamiane z nazistowskim pozdrowieniem „Heil Hitler”, co w warunkach polskich,
jak i innych krajach europejskich jest historycznie nieuzasadnione.
2). per KOLEGO – Tradycyjny zwrot grzecznościowy będący
wyrazem szacunku i uznania używany niezależnie od pochodzenia m.in. w
przedwojennych środowiskach endeckich i młodoendeckich (Stronnictwo Narodowe, Młodzież
Wszechpolska, Obóz Wielkiej Polski, Obóz Narodowo-Radykalny) w stosunku do
starszych działaczy narodowych lub zajmujących wyższą hierarchię w strukturach
organizacyjnych.
3). UMUNDUROWANIE – Protoplastą uniformizacji wśród
polskich narodowców był Ruch Młodych Obozu Wielkiej Polski. Młodzi działacze
OWP, a później Młodzieży Wszechpolskiej, Sekcji Młodych Stronnictwa Narodowego,
Obozu Narodowo-Radykalnego i Ruchu Narodowo-Radykalnego ulegli panującej w
całej Europie okresu międzywojnia modzie na styl wojskowy i uniformizację
struktur politycznych, w związku z tym wprowadzili w organizacji własny rodzaj
umundurowania. Były to: piaskowe bluzy (koszule), granatowe spodnie (kobiety
spódnice) i berety, a także pasy z koalicyjką. Dodatkowym uzupełnieniem,
chociaż z racji finansowych już nie obowiązkowym były buty oficerki.
4). „HYMN MŁODYCH”
- HYMNEM OBOZU NARODOWEGO –
Pieśnią organizacyjną, którą rozpoczynano i kończono zebrania organizacyjne MW,
OWP, ONR i RNR stał się „Hymn Młodych”,
śpiewany na melodię „Warszawianki”, a
którego słowa na prośbę działaczy Młodzieży Wszechpolskiej napisał sam Jan
Kasprowicz.
SŁOWA
PIEŚNI:
Złoty słońca blask
dokoła,
Orzeł Biały wzlata
wzwyż,
Dumne wznieśmy w
górę czoła,
patrząc w Polski
Znak i Krzyż,
Polsce niesiem
odrodzenie,
Depcząc podłość,
fałsz i brud,
W nas mocarne
wiosny tchnienie,
W nas jest
przyszłość,
Z nami lud,
Naprzód idziem w
skier powodzi,
Niechaj wroga
przemoc drży,
Już zwycięstwa
dzień nadchodzi,
Wielkiej Polski moc
to my!
Wielkiej Polski moc
to my!
Naprzód idziem
zbrojni duchem,
Antychrysta pędzić
precz.
Matko Boża nas
wysłuchaj,
Błogosław Chrobrego
Miecz!
Błogosław Chrobrego
Miecz!
5). SYMBOLE – MIECZYK
CHROBREGO i FALANGA
- MIECZYK CHROBREGO (Szczerbiec) – Został
wprowadzony przez Obóz Wielkiej Polski jako oficjalny emblemat organizacyjny w
marcu 1927 r. W okresie międzywojennym, Szczerbiec Chrobrego inaczej zwany również
mieczykiem Chrobrego owinięty w biało-czerwoną szarfę był kolejno symbolem:
Obozu Wielkiej Polski (z literami na szarfie OWP), Młodzieży Wszechpolskiej,
Stronnictwa Narodowego, Obozu Narodowo-Radykalnego, a w okresie okupacji -
Narodowych Sił Zbrojnych. Współcześnie motyw Szczerbca jest wykorzystywany
przez niektóre organizacje, odwołujące się do przedwojennych tradycji Ruchu
Narodowego – m.in. Młodzież Wszechpolska, Stowarzyszenie Obóz
Narodowo-Radykalny Podhale, Obóz Wielkiej Polski, Ligę Polskich Rodzin etc.
- FALANGA (ręka z
mieczem) – Od
lat trzydziestych minionego wieku falanga czyli „ręka z mieczem” stała się
jednym z symbolów polskiego Obozu Narodowego. Po delegalizacji przez władze
sanacyjne Obozu Wielkiej Polski w 1933 r., zaczęto karać w trybie
karno-administracyjnym narodowców za noszenie w klapach marynarek tzw. mieczyków
Chrobrego (sądy powszechne w II instancji za to „wykroczenie” zazwyczaj uniewinniały
działaczy narodowych). Wówczas nieformalnym symbolem Sekcji Młodych Stronnictwa
Narodowego został wizerunek ręki trzymającej miecz przejęty w 1934 r. przez
Obóz Narodowo-Radykalny. Uproszczony, stylizowany i awangardowy jak na ówczesne
czasy symbol „ręki z mieczem” (tzw. falanga) za swój znak przyjął w 1935 roku
Ruch Narodowo-Radykalny. Obecnie falanga jest używana przez Narodowego
Odrodzenia Polski, Obóz Narodowo-Radykalny i Stowarzyszenie Obóz
Narodowo-Radykalny Podhale.
Norbert Wasik
a.me.