Poznań, 4 XII l926 r.
Obóz Wielkiej Polski jest
organizacją świadomych sił narodu, mających za zadanie uczynić go zdolnym do silnego ujęcia w swe ręce
spraw swoich, sprawić, ażeby stał się on w pełnym tego słowa znaczeniu
panem swoich losów.
Celem naszego narodu, w
pojęciu Obozu Wielkiej Polski, jest stać się narodem wielkim, zarówno w
życiu wewnętrznym państwa, jak w stosunkach międzynarodowych. Wielkim jest
naród, który wysoko nosi sztandar swej wiary, swej cywilizacji i swej
państwowości. Działalność Obozu zmierza do tego, ażeby Polacy sami czcili
i nakazywali innym cześć dla swej wiary, dla cywilizacji polskiej i dla
państwa polskiego.
Wiara narodu polskiego,
religia rzymskokatolicka, musi zajmować stanowisko religii panującej,
ściśle związanej z państwem i jego życiem, oraz stanowić podstawę
wychowania młodych pokoleń. Przy zapewnionej ustawami państwowymi wolności
sumienia - zorganizowany naród nie może tolerować, ażeby jego wiara była
przedmiotem ataków lub doznała obrazy z czyjejkolwiek strony, ażeby
religią frymarczono dla jakichkolwiek celów lub prowadzono zorganizowana
akcje w celu rozkładu życia religijnego narodu.
Cywilizacja polska, jeżeli
ma być cywilizacja wielkiego narodu, musi się wyrażać:
1) w
przywiązaniu i czci dla przeszłości, dla tradycji polskiej, w noszeniu z
godnością mienia Polaka;
2) w
głębokim poczuciu obowiązku względem Ojczyzny i odpowiedzialności każdego
obywatela za swe czyny na zajmowanym stanowisku w życiu narodu;
3) w
poczuciu hierarchii przy organizacji zarówno pracy, jak walki - i w surowej
karności, bez hierarchii bowiem i karności naród jest bezwładnym ciałem,
niezdolnym do jakiegokolwiek działania;
4) w
wysokim poziomie obyczajów i dyscyplinie obyczajowej, nakazującej wszystkim
szanować poczucie moralne narodu;
5) w
organizacji surowej opinii publicznej, swym naciskiem nie dopuszczającej do
czynów, przynoszących narodowi szkodę polityczna, moralna lub materialna;
6) w
bogatej i posiadającej wysoki poziom twórczości duchowej we wszystkich
dziedzinach;
7) w
wielkiej wytwórczości materialnej, w wytężonej i sprawnie zorganizowanej pracy,
zapewniającej narodowi środki do życia, a państwu potęgę; wreszcie w męstwie
obywateli, w odważnej ich walce przeciw wszystkiemu, co naród rozkłada, osłabia
lub poniża.
Państwo wielkiego narodu
musi być zorganizowane, ażeby było zdolne:
1 ) zapewnić sobie szacunek i uznanie swych praw u obcych,
zabezpieczyć siebie i swych obywateli od upokorzenia i wyzysku gospodarczego;
2) zapewnić wszystkim obywatelom sprawiedliwość,
zabezpieczyć ich od krzywdy z czyjejkolwiek strony, zapewnić im bezpieczeństwo
życia i mienia, spokój i wolność pracy, wreszcie obronić ich, a zwłaszcza młode
pokolenie, od zgorszenia;
3) przestrzegać surowo prawa, na którym istnienie jego i
życie społeczeństwa się opiera - i zmuszać wszystkich do poszanowania praw,
żadnego bezprawia nie pozostawiać bezkarnie;
4) nakazywać szacunek dla siebie i swych instytucji
wszystkim, poczynając od rządu i jego organów, które muszą spełniać należycie
swe obowiązki i ściśle dotrzymywać przyjętych zobowiązań;
5) wreszcie musi być gotowy do natychmiastowego tłumienia
wszelkich objawów anarchii i do wystąpienia każdej chwili na zewnątrz w obronie
swych interesów i swej godności.
Na powyższych zasadach opiera się program Obozu Wielkiej
Polski, który w poszczególnych działach
będzie rozwijany w publikacjach i instrukcjach organizacyjnych.
a.me.